„ორმოს ამომთხრელი შიგ თვითონ ჩავარდება.
ქვა მის მსროლელს დაუბრუნდება.“
სოლომონ ბრძენი

* * *

ერთხელ მწყემსმა ერთ კაცს აწყენინა. განაწყენებულმა და შეურაცხყოფილმა კაცმა ღვარძლი გულში ჩაიდო და შურისძიება გადაწყვიტა. გაიგო, სად აძოვებდა მწყემსი საქონელს და იმ ადგილის მახლობლად ღამით ორმოს თხრა დაიწყო. როდესაც თხრიდა, წარმოიდგინა, როგორ ჩავარდებოდა მისი შეურაცხმყოფელი შიგ, როგორ მოიტეხდა ხელ-ფეხს, ან იქნებ სულაც ვერ ამოსულიყო იქიდან, ან უკიდურეს შემთხვევაში, მისი ძროხა ან ცხვარი მაინც ჩავარდებოდა, ან თუ კიდევ. ბოლოს და ბოლოს, იქნებ თხა მაინც ჩავარდნილივო. დიდხანს და ჯიუტად უთხრიდა იგი ორმოს თავის დამჩაგვრელს. და აი, რიჟრაჟიც შემოეპარა, და ისიც ფიქრებისგან გამოერკვა.
როგორი იყო მისი გაოცება, როცა დაინახა, რომ ამ ფიქრებში იმდენად ღრმა ორმო ამოეთხარა, რომ იქიდან უკვე ვეღარ ამოვიდოდა.
სანამ, თუნდაც გონებაში გაივლებ სხვისთვის ორმოს ამოთხრას, გაიხსენე, რომ ამისთვის ჯერ თავად მოგიწევს ორმოში ყოფნა; და სანამ ვინმეს ტალახით მოსვრიდე, თვითონ მოგიწევს ხელების დატალახიანება.